![\"\"](\"https:\/\/www.streetracebabe.nl\/site\/wp-content\/uploads\/pb-4k\/fotosPeter114.jpg\")
<\/a><\/p>\nDe vraag is bekend: hoelang is de weg naar een Dodge?<\/p>\n
In eerste instantie was er geen leven na de motor. Na, als motorfreak, heel lang eigenwijs geweest te zijn, bleek een auto soms toch wel nodig. Dus noodgedwongen, vanwege mijn werk op Kreta, maar het autorijbewijs halen. Na deze belevenis bleek al snel dat een Grieks rijbewijs een sterke auto vereist.<\/p>\n
In de praktijk zijn een Kadett van het jaar \u201979 en een Daihatsu uit \u201984 niet sterk genoeg gebleken. Ook een Fiat 600 uit \u201968 (goed jaar) – TE KOOP!!! Na de frustratie van de Diahatsu Charade 3! cilinder diesel (turbo!) was de conclusie snel getrokken; hoog tijd voor wat anders.<\/p>\n
Het verlanglijstje:<\/p>\n
\u25e6robuuste auto (vooral sterk);
\n\u25e6aanschafprijs niet te duur;
\n\u25e6grijs kenteken;
\n\u25e6(minimaal) 4×4;
\n\u25e6mag een deuk of een kras hebben\/krijgen;
\n\u25e6kleur: \u2018lekker belangrijk!\u2019 (= betwist punt met de vrouwelijke wederhelft).<\/p>\n
Oftewel\u2026<\/p>\n
Ik had het in ieder geval allang gezien: W200. Mijn vriendin heeft het licht nog niet gezien. Beslist helaas ook mee over financi\u00eble zaken, vooral bij de aanschaf van een auto dus. Het gevolg hiervan is dat we in een rap tempo het hele te koop staande 4×4 wagenpark in Nederland hebben gezien.<\/p>\n
Het resultaat:<\/p>\n
\u25e6Range\/Land-rover : asociaal duur;
\n\u25e6Landcruiser : idem;
\n\u25e6Suzuki : speelgoed;
\n\u25e6W200 : algemene staat om te huilen;
\n\u25e6rest : niet interessant;
\n\u25e6tijd te kort
\n\u25e6veel (ge)ruzie.<\/p>\n
Plots lopen we dan tegen een landrover aan:<\/p>\n
\u25e6grijs kenteken;
\n\u25e6aardig prijsje;
\n\u25e6leuke kleur;
\n\u25e6vriendin in de wolken.<\/p>\n
Ik word hier natuurlijk niet vrolijk van. Vooral omdat alle voorafgaande, goedkopere (legerkleurige) W200\u2019s met het eenvoudig ophalen van de neus werden afgekeurd.<\/p>\n
Tijdens de proefrit stuiteren we met de Laro 80 over de weg. Dribbelend en dieselend bereiken we krap de 110 km\/u op de snelweg. Het lijkt wel de dubbele snelheid. U begrijpt, natuurlijk vertrouw ik het autootje zogenaamd niet.<\/p>\n
We denken er nog even over en ik wil nog een Dodge zien. De volgende dag gaan we op de advertentie van mijn laatste hoop af. Bij aankomst blijkt?!<\/p>\n
\u25e6mooie (kleur) Dodge;
\n\u25e6goedkoop en over de prijs valt te praten;
\n\u25e6gas onderbouw;
\n\u25e6grijs kenteken;
\n\u25e6veel extra\u2019s;
\n\u25e6ik verliefd.<\/p>\n
Met afgrijzen staart mijn vriendin naar het bakbeest, maar zegt: “Als het dan toch een Dodge moet worden, dan maar deze!” Om een lang verhaal nu iets korter te maken. De Dodge werd gekocht.<\/p>\n
Ondertussen waren we nog maar een week verwijderd van de deadline voor vertrek. Voor ons werk wachtte een winterseizoen in Oostenrijk. Er was nog \u00e9\u00e9n dwingende voorwaarde voor de koop. De Dodge moest goed door de keuring heen. Binnen deze laatste week werd de auto goedgekeurd. Alleen de keuringsmeester maakte tijdens het uit de garage steken een inschattingsfoutje. Hij heeft toen waarschijnlijk met de zijkant van de Dodge de garagemuur uit z\u2019n voegen getrokken.<\/p>\n
De schade en teleurstelling waren bij beide partijen aanzienlijk. Een auto met schade = not kopen (traan). Echter, de garagehouder beloofde spoedig herstel. Hij presteerde het de Dodge op de vertrekdatum strak af te leveren. Die dag was het inladen en wegwezen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"